για τεμον τον πονον μανα
ξάϊ μη κούεις τον γιατρον,
μανιτσαμ' εμεν κανειται
μονον η ευχην τεσον.
εντοκανε μεν καταρρας
για να τειρανιγουμαι
να πονω να υποφερω
και να βασανιγουμαι.
επερασα πικρας πολλα
η καρδεαμ' εματωθεν
πολλα βασανα εσειρα
το ψοπομ' επληγωθεν.
τα τραγουδεα ντο τραγωδω
κι ειν' μονο για τεμενα
ειν' για ολα τα καρδοπα
ντο ειναια πληγομενα.
ατωρα εγω θα τραγωδω
τα βασανα τα πονεα
αμαν θυμουμαι ντ' εσυρα
εκεινα τ' ασχεμα χρονεα.
εθαρνα ουλ αμον εμεν
απαν σον κοσμον ειναι
εθαρνα πως την ψυν ατουν
σον πληγομενον δεινε.
τα τραγουδεα ντο τραγωδω
κι ειν' μονο γαι τεμενα
ειν' για ολα τα καρδοπα
ντο ειναι πληγωμενα.
μυροφορα, μυροφορα
γιαρ γιαρ αμαν
ασλανιμ' αμαν
ντο θα εινουμες ατωρα
σεβνταλιμ' τσιτσεκλιμ'
ασλανιμ' μικρον πουλιμ'.
μυροφορα, μυροφορα
ντο θα εινουμες ατωρα,
εγω εσεν αγαπω
και αλλου κες κι τερω.
αγαπω σεν παλλαλουμε
γιαρ, γιαρ αμαν
ασλανιμ' αμαν
για τεσεν ρουζω σκοτουμαι
σεβνταλιμ' ασλανιμ'
τσιτσεκλιμ' μικρον αρνιμ'.
μυροφορα, μυροφορα
ντο θα εινουμες ατωρα
εγω εσεν αγαπω
και αλλου κες κι τερω.
Καραλάζοοο
Και τεσον η καρδεα ετονε πολλα τρανονι
Από μικρον παιδι επεμνες ορφανονι
Αμαν,αμαν,αμαν
Καραλαζο έλα,
Ελα σην παρεας,
Εφεκες ερημον
Το φτωχο την φωλεας
Καραλαζοοο
Και εσυ εγάπανες τ’ εμορφα τα παρεας
Εφεκες ερημο το φτωχο την φωλεας
Αμαν,αμαν,αμαν
Καραλαζο έλα,
Ελα σην παρεας,
Εφεκες ερημον
Το φτωχο την φωλέας
Καραλαζοο
Και λαφρυ να εν πουλιμ’ το χωμα ντ’ εσκεπαες
Και με τα ντερτοπας ερουξες κι ενεπαες
Αμαν,αμαν,αμαν
Καραλαζο ελα,
Ελα σην παρεας
Εφεκες ερημον
Το φτωχο την φωλεας
*αφιερωμένο στον θείο μου Λάζαρο Παπαδόπουλο